Geleuter over natuurlijke processen – Blog Ellen Mookhoek


Geleuter over natuurlijke processen, dierenvrienden zijn er dol op!

De natuurlijke processen van de Oostvaardersplassen worden met de week interessanter. Eerst ging het alleen nog maar over ecologen en een aantal biologen, volgens mij allemaal meneren, maar tegenwoordig gaat het ook over vrouwen die gek zijn van paarden. Deze vrouwen brengen hun ongepolijste emoties het gebied in, en hierdoor verandert de dynamiek totaal!

De heren waren rustig aan het bestuderen wat er gebeurt als je een een groepje dieren in een afgesloten terrein zet en de natuur haar gang laat gaan. Ze telden zich een suffie én ze wisten het zeker: natuurlijke processen gingen er voor zorgen dat de populatie wilde dieren niet veel groter werd dan de draagkracht van het terrein. Dat zou her en der weliswaar wat dierenleed geven – die hindes, koeien en merries hebben natuurlijk wel een flinke pijnprikkel nodig om niet drachtig te worden – maar hé, dat is dit experiment waard. Een stukje populatiebeheer zonder jagers, hoe mooi is dat!

Geen kraker-zwart
Inmiddels is “populatiebeheer zonder jagers” omgebogen in “vroeg-reactief beheer door boswachters”. Voor iedereen die geen ecoloog is: dat betekent dat alleen dieren die zichtbaar en uitzichtloos lijden worden neergeschoten. Toch een soort populatiebeheer, maar dan achteraf. Want die vrouwelijke dieren gaan, en dat verbaast mij niet, toch gewoon door met drachtig worden. Tot ze er dood bij neervallen. Of beter gezegd, er bijna dood bij neervallen. Want dan komen ze in aanmerking voor de verlossende kogel van de boswachter. Een boswachter met een jachtakte, in dienst bij Staatsbosbeheer. Het is geen jacht, en dus hoor je de clubs van dierenvrienden er niet over. Geen in kraker-zwart gehulde mannen en vrouwen van Animal Rights, geen dames met schoothondjes van de PvdD en geen meisjes met konijnen van de Dierenbescherming. Nee, die zitten allemaal thuis heel tevreden te zijn met dit experiment.

De enigen die zich roeren aan het hek zijn de vrouwen die ik voor het gemak maar even paardenvrouwen noem. Ze zijn erg begaan met de dieren en hebben duidelijk vaker in hun leven voor grote hoefdieren gezorgd. De vrouwen worden in de kwaliteitskranten belachelijk gemaakt, of door de ecologen weggezet als volk van de straat dat de macht wil grijpen.
De negatieve dynamiek tussen de groep met en zonder academische titel liet mij denken aan Kunnen we praten van Joris Luyendijk. De insteek van iemand die ook wel eens hokken van hoefdieren schoonmaakt is anders dan die van iemand die de natuur achter de laptop beleeft. Voor de eerste groep is het geen abstract gebeuren. Die weten wat dieren nodig hebben om fit te blijven.

Boos
De paardenvrouwen pikken het geleuter over natuurlijke processen gewoon niet. Hoe dan wel, daar zijn ze minder sterk in, maar dat is ook niet hun rol. Natuur- en dierenclubs laten deze dieren gewoon aan dit wrede experiment over en dat maakt ze boos. De vrouwen zijn van het doen, en weten één ding heel zeker: dit moet stoppen, en daar gaan ze voor. Deze meiden staan daar, aan het hek, met een hooibaal, ook in de snijdende oostenwind.

Onderkaak
Door hun aanwezigheid zag ik op mijn laptop hoe dat werkt, het doodschieten van een uitgemergeld hert. Hert ligt op de grond, staat zelfs niet op als het benaderd wordt, zo zwak is het. De boswachter schiet, het dier is toch niet dood, de boswachter schiet nog eens. Gegil, geroep, er wordt “moordenaar” geschreeuwd, maar het hert is weer niet dood. Vreselijk om te zien. Het gegil van de dames maakt het er niet beter op.

Ik zie een hert waarvan de onderkaak in tweeën geschoten is. Het kaakschot zal wel een mislukt kopschot geweest zijn. Nu ben ik niet zoals alle bovengenoemde dierenclubs heel druk met hoeveel seconden een dier lijdt voordat het dood is, maar dit ziet er helemaal niet effectief uit. En het lijden van dit dier heeft heel wat langer geduurd dan van alle beesten in een halal slagerij in 1 jaar bij elkaar. Eigenlijk is het bizar, dat al die clubs vol dierenvrienden dit gepruts met natuurlijke processen al jaren ondersteunen.


Bron: Jagersvereniging | 05-04-2018

Terug naar nieuws
Deel deze pagina:
Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Linkedin Delen op Google+ Delen via e-mail